دیوان سومنات

«دیوان سومنات» مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ابوتراب خسروی است که در آن مرز میان واقعیت، خیال، تاریخ و روایت‌های ذهنی گاه محو می‌شود. نویسنده با زبانی پیچیده و چندلایه، به موضوعاتی مانند مرگ، هویت، حافظه و نسبت انسان با گذشته می‌پردازد و از عناصر نمادین و تاریخی برای ساختن جهان داستانی خود بهره می‌گیرد.