عمارت سرخ

عمارت سرخ داستان مه‌بانو، دختر جوانی است که پس از سال‌ها زندگی در لندن همراه خانواده‌اش به ایران بازمی‌گردد و در عمارتی قدیمی و اسرارآمیز متعلق به خاندان بزرگنیا ساکن می‌شود. مه‌بانو که در لندن متولد شده و ادبیات انگلیسی خوانده است، در عین آشنایی با فرهنگ و رسوم ایرانی، روحیه‌ای مستقل، جسور و کنجکاو دارد و از کشف رازهای ناشناخته لذت می‌برد. او به‌جای زندگی در بخش‌های معمول خانه، اتاقی را در گوشه‌ای متروک از عمارت انتخاب می‌کند و با کمک امیرعلی، نوه مشتقی، و گلین‌باجی، از مستخدمان قدیمی عمارت، آن بخش را برای زندگی آماده می‌سازد. فضای خانه به‌تدریج به مرکز کنجکاوی‌های او تبدیل می‌شود و نشانه‌هایی از گذشته و رازهای پنهان خاندان بزرگنیا آشکار می‌گردد. مهم‌ترین کشف مه‌بانو کتابی سفید و نانوشته است؛ کتابی که ظاهراً هیچ نوشته‌ای در آن وجود ندارد، اما در شرایطی خاص خطوطی در برابر چشمان او پدیدار می‌شوند. این اتفاق مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد و او را با امکان دسترسی به زمان‌های گذشته و مشاهده حقایقی روبه‌رو می‌کند که در تاریخ و خاطرات خانواده پنهان مانده‌اند. مه‌بانو در جریان این سفرهای زمانی با لایه‌های ناشناخته‌ای از گذشته مواجه می‌شود و برای فهمیدن ارتباط میان وقایع گذشته و زندگی کنونی خود، رازهای بیشتری را جست‌وجو می‌کند. داستان با ترکیب فضای عمارت قدیمی، رازآلودگی، روابط خانوادگی، سفر در زمان و جست‌وجوی حقیقت، فضایی میان رمان خانوادگی و داستان خیال‌پردازانه ایجاد می‌کند و مخاطب را همراه شخصیت اصلی در مسیر کشف رازهای مدفون گذشته قرار می‌دهد.