مشت بر پوست

«مشت بر پوست» روایت جعفر، نوجوانی است که همه او را «موشو» صدا می‌زنند. او از کودکی همراه پدرش، که تنبک‌زن دوره‌گرد است، در خیابان‌ها می‌گردد و پس از مرگ پدر، راه او را ادامه می‌دهد. موشو تلاش می‌کند زندگی بهتری برای خود بسازد، اما نگاه تحقیرآمیز جامعه به شغل و جایگاه اجتماعی او، مسیرش را دشوار می‌کند. داستان تصویری واقع‌گرایانه از فقر، محرومیت، کار کودک و قضاوت‌های اجتماعی ارائه می‌دهد.