من زنده‌ام

من زنده‌ام خاطرات معصومه آباد از دوران نوجوانی، آغاز جنگ ایران و عراق و سال‌های اسارت او در زندان‌های عراق را روایت می‌کند. راوی در آبادان زندگی می‌کند و در روزهایی که جنگ زندگی مردم جنوب ایران را زیرورو می‌کند، با مسئولیت‌ها و خطرهایی روبه‌رو می‌شود که فراتر از تجربه معمول یک نوجوان است. با شروع حمله عراق، فضای آشنای خانواده و شهر جای خود را به اضطراب، آوارگی و تلاش برای کمک به دیگران می‌دهد. معصومه آباد در جریان حوادث جنگ به اسارت نیروهای عراقی درمی‌آید و زندگی او وارد مرحله‌ای دشوار می‌شود؛ مرحله‌ای که در آن دوری از خانواده، محدودیت‌های زندان، نگرانی از آینده و فشارهای جسمی و روانی به بخشی از زندگی روزانه تبدیل می‌شوند. او در خاطراتش از تجربه اسارت، روابط میان زنان اسیر، تلاش برای حفظ امید و مقاومت در برابر شرایط تحمیل‌شده سخن می‌گوید. پیوند با خانواده، باورهای شخصی، یاد وطن و امید به آزادی از عواملی هستند که به راوی برای تحمل دشواری‌ها نیرو می‌بخشند. کتاب همچنین به تجربه زنان در جنگ و اسارت توجه دارد و نشان می‌دهد که چگونه افراد عادی در شرایطی استثنایی با انتخاب‌ها و آزمون‌های دشوار مواجه می‌شوند. روایت از خاطرات شخصی فراتر می‌رود و بخشی از تجربه انسانی جنگ، جدایی و پایداری را ثبت می‌کند. زبان خاطره‌نگارانه و روایت اول‌شخص، خواننده را به فضای ذهنی و عاطفی راوی نزدیک می‌کند و امکان می‌دهد رویدادها را از نگاه کسی دنبال کند که آن‌ها را تجربه کرده است. من زنده‌ام اثری درباره حفظ هویت، تاب‌آوری، امید و تلاش برای زنده ماندن در شرایطی است که آزادی و امنیت از انسان گرفته شده‌اند.