کلارا و خورشید

کلارا یک «دوست مصنوعی» است؛ رباتی که برای همراهی کودکان ساخته شده و مدتی را پشت ویترین فروشگاه در انتظار انتخاب شدن می‌گذراند. او سرانجام به خانهٔ جوزی، دختری بیمار، راه پیدا می‌کند و به‌تدریج رابطه‌ای عمیق میان آن دو شکل می‌گیرد. کلارا که به قدرت خورشید و توانایی آن در شفابخشی باور دارد، برای کمک به جوزی دست به کاری می‌زند که فراتر از وظیفه‌ای است که برای آن ساخته شده است. در جهانی که پیشرفت فناوری و دستکاری ژنتیکی، روابط انسانی و جایگاه افراد را تغییر داده، نگاه ساده و در عین حال عمیق کلارا به عشق،فداکاری،تنهایی و انسان بودن، پرسش‌های مهمی درباره معنای احساس و انسانیت مطرح می‌کند.