گزیده اشعار رودکی

این مجموعه گزیده‌ای از سروده‌های ابوعبدالله جعفر بن محمد رودکی، از نخستین و مهم‌ترین شاعران دوره سامانی، است و بخش‌هایی از میراث شعری او را در قالب‌های گوناگون دربر می‌گیرد. شعر رودکی از نظر تاریخی جایگاهی بنیادین در شکل‌گیری و تثبیت شعر فارسی دارد و زبان آن در بسیاری از نمونه‌ها روشن، روان، خوش‌آهنگ و نزدیک به زبان طبیعی است. در این اشعار موضوعاتی مانند ستایش زندگی، شادی، اندرز، گذر عمر، دوستی، بخت، طبیعت، عشق، مرگ و ناپایداری جهان دیده می‌شود. بخشی از شهرت رودکی به توانایی او در بیان مفاهیم اخلاقی و حکمت‌آمیز با زبانی ساده و موسیقایی بازمی‌گردد. تصاویر مربوط به باغ، بهار، شراب، طبیعت و زندگی روزمره نیز در شعر او حضوری پررنگ دارند. این گزیده تصویری از تنوع مضمونی و زبانی شعر رودکی ارائه می‌کند و برای آشنایی با یکی از سرچشمه‌های مهم شعر فارسی اهمیت دارد. در بسیاری از ابیات، پیوند میان اندیشه و موسیقی کلام به‌گونه‌ای شکل گرفته که شعر هم جنبه تعلیمی دارد و هم از لذت ادبی و آهنگین برخوردار است.